پس از انجام عمل زیبایی بینی ، بینی وارد یک مرحله حساس از بهبودی می شود که در آن استخوانها، غضروف ها و بافت های نرم در حال ترمیم و جوش خوردن قرار می گیرند که رعایت نکات مراقبتی توسط بیمار در این دوران، نقشی حیاتی در نتیجه نهایی عمل دارد.
یکی از چالش های بزرگ و شایعی که تقریباً تمام بیماران پس از جراحی بینی با آن مواجه می شوند، احتقان یا گرفتگی بینی و ترشحات خلط است. به طور طبیعی، پس از عمل به دلیل تورم بافت ها و وجود گچ یا اسپلینت (آتل) روی بینی، راه تنفسی تنگ می شود. این موضوع باعث می شود فرد احساس نیاز شدید به فین کردن یا پاک کردن بینی خود داشته باشد. اما سوال اصلی اینجاست که آیا می توان بعد از عمل بینی فین کرد؟ زمان مناسب برای این کار کی است و عوارض فین کردن زودهنگام چیست؟ در این مقاله جامع، به بررسی دقیق تمامی ابعاد این موضوع خواهیم پرداخت تا بیمار بدون هیچگونه عارضه ای دوره نقاهت را پشت سر بگذارد.
بهبودی بینی پس از جراحی
برای درک اهمیت عدم فین کردن در روزهای اول، باید بدانیم که پس از جراحی در داخل بینی چه می گذرد. در رینوپلاستی، پزشک ممکن است استخوان ها را بشکند و غضروف ها را تراش داده یا جایگاه آنها را تغییر دهد. برای ثابت نگه داشتن ساختار جدید بینی، جراح معمولاً از آتل های داخلی و خارجی استفاده می کند. همچنین، مخاط بینی که لایه ای حساس است، دچار زخم های ریز می شود که نیاز به زمان برای بهبود دارند. در روزهای اول پس از عمل، لخته های خونی و ترشحات مخاطی در حفره های بینی جمع می شوند. که این ترشحات به همراه تورم بافت ها، تنفس را دشوار می کنند. بدن انسان به طور غریزی تلاش می کند مسیر های تنفسی را باز کند ؛ با این حال، فین کردن در این مرحله می تواند آسیب بسیار شدیدی به بینی وارد کند. فشار ناشی از فین کردن می تواند به راحتی اتصالات ظریف غضروف ها و استخوان ها را جابجا کرده و باعث خونریزی و آسیب های شدید شود.
زمان فین کردن بعد از عمل بینی
به طور کلی پاسخ دقیق و کلی به این سوال بستگی به نوع جراحی، سرعت بهبود بیمار و دستورالعمل های جراح بینی دارد،اما به طور کلی باید گفت که فین کردن بعد از جراحی تا بهبودی کامل قابل توصیه نبوده و باید از آن پرهیز شود. به عنوان مثال در ۷ تا ۱۰ روز اول پس از جراحی، فین کردن به هیچ عنوان مجاز نیست ؛ در این زمان، بینی در حساس ترین مرحله بهبودی قرار دارد و حتی فین کردن ملایم نیز می تواند باعث شود که گچ یا اسپلینت جابجا شده یا خونریزی شروع شود.
معمولاً پس از برداشتن گچ یا آتل بینی که اغلب در روز هفتم تا دهم انجام می شود، پزشک وضعیت بینی را بررسی می کند. بیشترین نیاز بیمار برای فین کردن مربوط به این دوران خواهد بود که بیمار نیاز دارد تا مخاط باقی مانده را از داخل بینی تخلیه کند اما باید در نظر داشت این اقدام باعث آسیب شدید به بینی و بافتهای داخلی آن می شود.
در نهایت معمولاً پس از چند ماه (بیش از شش ماه) که استخوان ها به اندازه کافی جوش خوردهاند و فشار ناشی از فین کردن نمی تواند ساختار بینی را تخریب کند؛ بیمار می تواند با مشورت جراح بینی می تواند فین کند.
عوارض و خطرات فین کردن زود هنگام
فین کردن قبل از موعد مقرر می تواند عواقب جبران ناپذیری برای ظاهر و عملکرد بینی داشته باشد. از این رو در اینجا به مهم ترین خطرات ناشی از فین کردن بعد از عمل بینی می پردازیم:
- خونریزی شدید : فشار ناگهانی ناشی از فین کردن باعث پارگی مویرگ های ظریف بهبود یافته می شود که این خونریزی ممکن است آنقدر شدید باشد که نیاز به مراجعه فوری به پزشک و بستن مجدد بینی داشته باشد.
جابجایی استخوان و غضروف ها : استخوان های شکسته شده در جراحی بینی با استفاده از گچ و اسپلینت در جای خود نگه داشته می شوند ، در نتیجه فشار حاصل از فین کردن می تواند استخوان هایی را که هنوز جوش نخوردهاند، از جای خود خارج کند. - ایجاد زخم های داخلی و خارجی: جراح برای انجام جراحی به ایجاد برشهایی داخل و خارج بینی میپردازد که فین کردن باعث کشیده شدن این بافت ها شده و زخم ها را تحریک می کند. این کار روند بهبود را به تأخیر انداخته و باعث آسیب شدید به بخیه های داخلی بینی می شود.
- تورم بیشتر و طولانی تر شدن دوران نقاهت : فین کردن فشار خون در ناحیه سر و صورت را به طور ناگهانی بالا می برد ؛ این افزایش فشار باعث می شود مایعات بیشتری در بافت های بینی جمع شده و تورم شدید تری ایجاد گردد.
