یکی از روش‌ های اصلی فرم دهی به بینی که در سال‌ های اخیر محبوبیت چشمگیری پیدا کرده، لیفت بینی با نخ است. این روش که گاهی به عنوان جراحی بدون تیغ بینی نیز نامیده می ‌شود، ادعا می‌ کند که می ‌تواند فرم بینی را اصلاح کرده و پل بینی را بلندتر یا نوک بینی را زاویه ‌دارتر کند. اما آیا این روش واقعاً جایگزین مناسبی برای جراحی است؟ یا تنها یک راه‌ حل موقت با خطرات پنهان است؟ در این مقاله جامع، به بررسی دقیق لیفت بینی با نخ، مناسب بودن آن برای انواع بینی‌ ها، عوارض، ماندگاری و چالش ‌های جراحی‌ های بعدی خواهیم پرداخت.

لیفت بینی با نخ

لیفت بینی با نخ چیست و چگونه عمل می ‌کند؟

لیفت بینی با نخ یک روش غیرجراحی یا نیمه‌ جراحی است که در آن از نخ ‌های مخصوص جراحی معمولاً از جنس PDO برای کشیدن و فرم ‌دهی به بافت ‌های بینی استفاده می‌ شود. این نخ‌ ها دارای دندانه ‌های ریزی هستند که در بافت گیر کرده و مانع از لغزش آن ‌ها می ‌شوند. وقتی نخ وارد بافت بینی می ‌شود، با ایجاد یک کشش فیزیکی، پوست و بافت نرم بینی را به سمت بالا و جلو می ‌کشد. علاوه بر اثر مکانیکی و کششی، نخ‌ های جراحی خاصیت تحریک کلاژن ‌سازی دارند. پس از ورود به بافت، بدن شروع به پاسخ‌ دهی می‌ کند و کلاژن‌ های جدید در اطراف نخ تولید می ‌شوند. این فرآیند می ‌تواند به تقویت بافت و حفظ بخشی از تغییرات فرم بینی پس از جذب شدن نخ کمک کند. این عمل معمولاً تحت بی ‌حسی موضعی و در مطب پزشک انجام می ‌شود.

لیفت بینی با نخ برای چه بینی‌ هایی مناسب است؟

یکی از مهم ‌ترین مباحث در مورد لیفت بینی با نخ، این است که این روش برای همه افراد و همه نوع بینی‌ ها مناسب نیست. لیفت با نخ یک روش اصلاحی محدود است و نمی ‌تواند ساختار استخوانی یا غضروفی را تغییر دهد. بنابراین، کاندیدای ایده‌آل برای این روش باید ویژگی ‌های خاصی که در ادامه ذکر شده اند را داشته باشد:
۱. پوست نازک تا متوسط: افرادی که پوست بینی نازکی دارند، بهتر می ‌توانند تغییرات ایجاد شده توسط نخ ‌ها را ببینند. در بینی ‌های با پوست ضخیم، نخ‌ ها ممکن است به خوبی دیده نشوند یا اثر کمی داشته باشند.
۲. نوک بینی افتاده: اصلی‌ ترین کاربرد لیفت نخ، بالا کشیدن نوک بینی است. اگر مشکل اصلی شما افتادگی نوک بینی باشد و ساختار استخوانی و غضروفی دیگر قسمت ‌ها سالم باشد، این روش می ‌تواند نتیجه خوبی داشته باشد.
۳. عدم نیاز به تغییر استخوان: اگر بینی شما دارای قوز استخوانی، انحراف شدید یا نیاز به باریک کردن پل بینی باشد، لیفت نخ هیچ کمکی به حل این مشکلات نمی‌ کند و این روش فقط بافت نرم را جابه‌جا می ‌کند.
۴. افراد جوان با افتادگی خفیف: افرادی که در سنین جوانی به دلیل ضعف عضلات یا بافت نرم، دچار افتادگی جزئی نوک بینی شده‌اند، بهترین کاندیداها هستند.
به طور کلی، لیفت بینی با نخ برای کسانی مناسب است که تغییرات جزئی و ظاهری می ‌خواهند و امکان انجام جراحی زیبایی بینی را ندارند.

ماندگاری لیفت بینی با نخ

نخ‌ های مورد استفاده در این روش معمولاً نخ جذابی هستند و بین ۶ تا ۱۲ ماه به طور کامل در بدن تجزیه می ‌شوند.

اما آیا تغییرات فرم بینی پس از جذب نخ از بین می‌ رود؟ خیر، همان‌ طور که اشاره شد، این نخ‌ ها تحریک ‌کننده کلاژن ‌سازی هستند. پس از جذب شدن نخ، کلاژن ‌های تشکیل شده می ‌توانند تا حدی فرم جدید بینی را حفظ کنند. با این حال، با گذشت زمان و تحت تأثیر جاذبه و فرآیند طبیعی پیری، بینی به تدریج به حالت اولیه خود بازمی ‌گردد. به طور معمول، نتایج لیفت بینی با نخ بین ۱ تا ۲ سال ماندگاری دارند. پس از آن، برای حفظ نتیجه، نیاز به جلسات تکرار است. بنابراین، این روش را نمی ‌توان یک راه‌ حل دائمی دانست، بلکه یک روش موقت و قابل تکرار محسوب می ‌شود.

دریافت نوبت جراحی بینی با کمترین خطر و عارضه با پر کردن فرم زیر 

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.

عوارض و خطرات لیفت بینی با نخ

اگرچه لیفت بینی با نخ روشی کم ‌تهاجمی است، اما به هیچ وجه بدون خطر نیست. مانند هر روش دیگری که وارد بافت بدن می ‌شود، عوارض جانبی احتمالی وجود دارد که برخی از آن ‌ها جدی هستند. در ادامه برخی از اصلی ترین عوارض لیفت بینی با نخ را بررسی کرده ایم که عبارت اند از:

۱. عفونت: هرگونه ورود به زیر پوست، خطر عفونت را به همراه دارد بنابراین اگر شرایط استریل به درستی رعایت نشود، یا مراقبت ‌های بعد از عمل توسط بیمار انجام نشود، عفونت بافت نرم بینی رخ می ‌دهد که می ‌تواند منجر به تخریب بافت شود.

۲. بی ‌حسی یا گزگز موقت: آسیب به اعصاب حسی کوچک در ناحیه بینی می ‌تواند منجر به بی ‌حسی، گزگز یا حساسیت بیش از حد در نوک یا پل بینی شود. این حالت معمولاً موقتی است اما در موارد نادر می ‌تواند طولانی‌ مدت باشد.

۳. نمایان شدن نخ‌ : یکی از عوارض شایع، بیرون زدن نخ ‌ها از زیر پوست است. این اتفاق زمانی می‌ افتد که نخ ‌ها خیلی نزدیک به سطح پوست قرار گرفته باشند یا بافت پوست بسیار نازک باشد. نخ ‌های نمایان نه تنها از نظر زیبایی ناخوشایند هستند، بلکه می ‌توانند مستعد عفونت نیز باشند.

۴. ناهمواری و گلوله شدن بافت: گاهی اوقات نخ‌ ها باعث ایجاد برآمدگی‌ های کوچک، گره خوردن بافت یا ناهمواری در سطح بینی می‌ شوند که این وضعیت می‌ تواند نیازمند ماساژ تخصصی یا حتی جراحی برای برداشتن نخ ‌ها باشد.

۵. نکروز بافتی : در موارد نادر اما جدی، اگر نخ‌ ها با فشار بیش از حد وارد بافت شوند یا جریان خون را مختل کنند، ممکن است باعث نکروز در نوک بینی شوند. این عارضه می ‌تواند منجر به از دست دادن پوست و تغییر شکل دائمی بینی شود.

۶. عدم تقارن یا نتیجه نامطلوب: از آنجا که این روش بیشتر به مهارت دست پزشک و ارزیابی بافت بیمار بستگی دارد تا ابزار دقیق جراحی، احتمال ایجاد عدم تقارن یا نتیجه ‌ای که با انتظار بیمار همخوانی نداشته باشد، وجود دارد.