یکی از دغدغه های اصلی بسیاری از بیماران، وجود بخیه های ظریف در داخل یا خارج از بینی (به ویژه در نوک بینی یا قوز بینی) است. اگرچه تکنیک های جراحی مدرن و بخیه های بسیار نازک باعث شدهاند که جای بخیه ها به حداقل برسد، اما هنوز هم امکان تشکیل اسکار (جای زخم) وجود دارد. در این میان، استفاده از کرم های ترمیم کننده به عنوان یک مکمل درمانی مطرح می شود. اما سوال اصلی اینجاست که آیا استفاده از این کرم ها ضروری است؟ آیا می توان بلافاصله بعد از باز کردن گچ بینی از آنها استفاده کرد؟ و چگونه می توان از آن ها برای کاهش محسوس ترین جای بخیه استفاده کرد؟ در این مقاله جامع، به بررسی علمی و کاربردی این موضوع خواهیم پرداخت.
آیا استفاده از ترمیم کننده رد بخیه اجباری است؟
خیر اجباری نیست ، اما بهدلایل ذکر شده در ادامه توصیه می شود که ترمیم کننده استفاده شود.
۱. اجبار پزشکی نیست: هیچ پروتکل پزشکی استانداردی وجود ندارد که استفاده از کرم های اسکار را برای همه بیماران الزامی بداند. بسیاری از افراد با پوست های ترمیم کننده عالی و بدون استفاده از هیچ محصول خاصی، جای بخیه های بسیار نامحسوس و تقریباً نامرئی دریافت می کنند.
۲. توصیه اکید جراحان: با این حال، جراح بینی در رشت و پوست توصیه می کنند که از محصولات ترمیم کننده به عنوان یک سرمایه گذاری برای زیبایی استفاده کنید. این کرم ها تضمین کننده ناپدید شدن کامل بخیه نیستند، اما می توانند فرآیند بهبودی را تسریع کرده، قرمزی را کاهش داده و از برجسته شدن بیش از حد اسکار (هیپرتروفیک) جلوگیری کنند.
بنابراین، اگر بودجه محدودی دارید و پوست شما مستعد ایجاد اسکار نیست، ممکن است بتوانید از آن ها صرف نظر کنید. اما اگر نگران زیبایی ظاهری هستید یا پوستی حساس و مستعد اسکار دارید، استفاده از این محصولات بهترین کار ممکن است.
دریافت نوبت معاینه با پر کردن فرم زیر
زمان بندی شروع استفاده از ترمیم کننده ها
یکی از مهم ترین اشتباهات بیماران، استفاده زودهنگام از کرم هاست. پوست بعد از جراحی بینی یک زخم باز است و نیاز به زمان مشخصی برای بسته شدن دارد.
مرحله اول این است که روزهای اول تا ۷ تا ۱۰ (دوره بسته بودن زخم)
در این دوره، بخیه های عمل بینی هنوز در جای خود هستند و زخم کاملاً بسته نشده است.
هشدار مهم این است که هرگز از کرم های ترمیم کننده، ژل های سیلیکونی یا روغن های گیاهی روی زخم باز یا بخیه ها استفاده نکنید. این کار می تواند باعث جمع شدن باکتریها، عفونت زخم و حتی باز شدن بخیه ها شود.
مراقبت مجاز: در این دوره، تنها چیزی که باید استفاده کنید، محلول های استریل شستشو (مانند سرم نمکی) و پمادهای آنتی بیوتیک تجویزی توسط جراح (مانند تتراسایکلین یا مپیروسین) است که هدفشان پیشگیری از عفونت است، نه ترمیم اسکار.
مرحله دوم: بلافاصله پس از کشیدن بخیه ها (شروع ترمیم)
به محض اینکه جراح بخیه ها را کشید (معمولاً بین روز ۷ تا ۱۰ بعد از عمل)، زخم از مرحله باز به مرحله بسته وارد می شود. در این لحظه، وقت آن است که مراقبت های اسکار را آغاز کنید. نکته کلیدی این است که قبل از اولین استفاده، حتماً از جراح خود بپرسید که آیا پوست شما برای شروع استفاده از محصولات غیراستریل آماده است یا خیر ؛ برخی جراحان ممکن است بخواهند ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از کشیدن بخیه صبر کنید تا منافذ ریز پوست کاملاً بسته شوند.
مرحله سوم: دوره ترمیم (۳ تا ۶ ماه اول)
پوست در ۶ ماه اول پس از جراحی، بیشترین فعالیت را برای بازسازی کلاژن دارد. این دوره حساس ترین زمان برای شکل گیری اسکار نهایی است. استفاده منظم از ترمیم کننده ها در این بازه زمانی بیشترین تاثیر را خواهد داشت.
انواع محصولات ترمیم کننده و نحوه انتخاب
برای کاهش جای بخیه بینی، دو نوع محصول اصلی وجود دارد که هر کدام مکانیسم متفاوتی دارند:
۱. ژلها و نوارهای سیلیکونی
سیلیکا به عنوان استاندارد طلایی در درمان اسکار شناخته می شود.
- مزیت: سیلیکا یک لایه محافظ نامرئی روی زخم ایجاد می کند که رطوبت پوست را حفظ کرده و از ورود اکسیژن به سطح زخم جلوگیری می کند. این شرایط باعث می شود فیبروبلاست ها (سلول های سازنده کلاژن) فعالیت کمتری داشته باشند و از تولید بیش از حد کلاژن که منجر به برجستگی اسکار می شود، جلوگیری کند.
- نوع ژل: برای ناحیه بینی که انحنای دارد، ژل سیلیکونی بهتر از نوار است، زیرا به راحتی روی سطح منحنی بینی پخش می شود و راحت تر مور استفاده قرار میگیرد.
نحوه استفاده به این گونه است که لایه بسیار نازکی از ژل را روی بخیه ها بمالید و اجازه دهید خشک شود. معمولاً روزی ۲ بار استفاده می شود.
